genoeg gekust hield de storm je voor genoeg gestorven

bibberend gras genoeg gewerkt spint aarderood vanavond

 

waar het zich klaarblijkelijk toe geroepen zag zijnde tijd niet

lang genoeg gedacht in letters zangbrandende gewoonten

 

ten bate van toeschietelijkheid geeft je over aan het uitzicht

genoeg andere slinksigheden liefgehad tot zover de nacht volledig

 

noem het heden is een en al in donkerte gevatte vlam verderop

aan de horizon leeft zonder te weten wat herinnering is en dat alleen

 

een vijver onpasselijk zeegroen schreeuwend dan wel even

houdt de droom een boom vast een leeuwerik in zijn hand

 

de doden van wie je hield plukken lindenblad uiteenlopende

bloesems inderdaad waar katjes op de heuvel vijftig blauwkussens

 

te lijf gaan heden roepen longen en benen aan tot je beschikking

hoor ze samenspannen met je verveling rolt de zee uit golven

 

haar rif tot aan je kruin met een lichtstraal of iets dergelijks

geeft je over aan het allereerste gelijk van de slaap

 

 

uit: verdere bijzonderheden ©2017 rozalie hirs, uitgeverij querido

 

wil je rozalie horen voorlezen?

kom dan naar een van haar optredens of muziekconcerten