[1]

 

markeer zes bestemmingen naar keuze op de kaart

van je keuze, elk met een heel eigen geschiedenis, leeftijd,

omgeving, inwonertal, soort van snackbar. trek zes paden

 

van <hier> tot aan iedere bestemming, al met al zesendertig wegen.

voeg één pad toe dat alle plaatsen met elkaar verbindt,

bij voorkeur over de kortst mogelijke afstand, rekening houdend

 

met natuurlijke onoverkomelijkheden als daar zijn bergketens,

zeeën. meren. schaf een paar schoenen aan. pak je rugzak.

wat neem je mee — tent, slaapzak, geweer?

 

 

[9]

 

de badkamer donker. in bad, reeds ondergedompeld in ogen. die in alle mogelijke

vormen en afmetingen op je af komen, waarachtig wit als altijd, met gekleurde iris.

blauw en groen, blauwgroen, grijsgroen goud omkranst, goudbruin, kastanjebruin

 

en bijna zwart. en nu ja, rond genoeg om voor oogbol door te gaan. vochtig

en zacht, in het geheel niet afstotend, nee. cameras in de nacht, of planeten,

sterren, op de een of andere wijze geïmplodeerd in een badkuip,

 

in een onbeduidend piepklein motel temidden van een onmetelijk landschap.

woestijnachtig. dit lichaam tot kookpunt gebracht, bevrijd. opent het raam.

dan stroomt er geluid op lucht naar binnen. klinkend als een gekko,

 

een eekhoorn die zich rotlacht. wanneer je de kuip uit stapt, rollen oogbollen

van ledematen waar lucht je huid aanraakt, haar droogt. huid, oog.

grootste orgaan, natste orgaan, volmaakt kwetsbaar, breekbaar, eindig.

 

 

[11]

 

een kleine rots beklimmen, juist groot genoeg om te gaan zitten

naast een jongen. rotsvast met vlakke gladde bovenkant, schijnbaar ongebroken.

zijn inhoud samengeperste tijd al lang voordat jullie tweeën konden spreken.

de jongen gaat liggen, ogenblikkelijk zijn hemd met bladeren en gedroogde

 

bloesems bedekkend, ontelbare lichte en piepkleine, bijna gewichtloze handen

die hem aanraken. en stof, stof. in de verte vaart er een boot voorbij,

de schipper wuift naar jou, de jongen. wuift? hij? echt? rennen naar de haven nu!

naar de andere kant van het eiland. waar je boot zo dadelijk vertrekt.

 

 

[14]

 

natuurrampen gebeuren, natuurlijk. als een weerloze zon, bruine dwerg,

op een afstand van honderdvijftig miljoen lichtjaar met een oppervlak

van rond de vierduizend kelvin, zonnevlammen alle kanten op schijnt.

 

en boven bear lake, alaska. het noorderlicht te binnen schiet, 's nachts

aan je raam komt. hartje winter. als het bijna ochtend is, nog steeds

oneindig donker als het ware, je gordijnen opent, de schuilplaats

 

voor even op het spel zet. binnen het venster, stil, je op de dorpel zit,

ver weg van het dorp. de adem inhoudt. om het ontvouwen niet te verstoren.

het licht. je verblijfplaats. de ruimte onder de gootsteen te klein wordt

 

voor opschietende borsten en benen. stap naar buiten nu, om te biljarten

met de jongens, alle geruite overhemden even haastig als losjes

in identieke spijkerbroeken gestopt.

 

 

uit: verdere bijzonderheden ©2017 rozalie hirs, uitgeverij querido

 

naar nieuws, agenda en archief

bezoek de uitgebreide website van rozalie hirs voor meer informatie over haar werk (muziek, poëzie), nieuws, agenda en archief